Het is ondertussen al weer juni en al weer een tijd geleden dat ik mijn laatste blog heb gepubliceerd. Er is veel gebeurd en ook veranderd in mijn leven.
LivPoz & ALeS, de titel van deze blog, kon beter worden omgedraaid. ALS was de dominante factor en overspoelde volledig mijn leven: Positiviteit was vaak ver te zoeken, ik voelde mij vaak als het weer: koud, somber, donker en wachtend op het voorjaar, op wat meer warmte, ☀️ en groei.
Mijn handen zijn nu uitgevallen dus ik kan de toetsen van mijn laptop en tablet niet meer gebruiken: de kracht in mijn vingers is weg. Ik gebruik nu een tubus pen. Een soort staafje die ik in mijn mond heb en door op de ‘tube’ te blazen kan ik de letters van de tablet ‘indrukken’. Dit gaat langzaam en is ook vermoeiend.
Ook gebruik ik nu de ‘spraak naar tekst’ functie op de tablet. Dit gaat goed, alleen worden niet alle woorden goed omgezet. Begrijpelijk, lastig en vervelend maar ook soms grappig. Ook teksten van de radio – ik luister bijna elke dag naar de muzikale fruitmand – worden soms ook verwerkt: ‘ Huilen is voor jou te laat..’ (dus houd je kop..).
Dit betekent dat mijn blog er nu wat anders uitziet, niet alles wordt door mij nog aangepast. Sommige tekstverwerkeringen zijn daardoor een ‘zoekplaatje’ voor de (aandachtige) lezer.
Intermezzo’s zijn vaak nodig om een veranderende realiteit beter te kunnen begrijpen, er beter mee om te kunnen omgaan en daardoor weer verder te kunnen gaan.
Veel leesplezier met deel Twee van mijn blog (het was, de laatste blogs terug lezend, al wel duidelijk dat mijn toch wel wat onbezorgd leven op de Zuidas definitief voorbij was).
LivPoz & ALeS 